Kanye West opende de show in een tactische jas en leren broek met verstevigde knieën, een militaire outfit compleet met een baseballpet en een gebitsbeschermer met logo. De bonte verzameling modellen die volgde, was op zijn zachtst gezegd ruig, met gehavende gezichten (uren in de make-upstoel) en kleding die er oud en versleten uitzag (wat volgens Demna "een paar dagen" langer duurde dan het maken van smetteloze luxe). Sommigen droegen tassen gemaakt van knuffeldieren die eruit zagen alsof ze een oorlog hadden meegemaakt. Toen de 75 modellen hun rondje over de natte baan maakten, spatte er modder op hun blote enkels en werden hun zomen doorweekt; de 3D-geprinte klompen waren niet bestand tegen de modder.
Het was een show vol graffiti-hoodies en versleten spijkerbroeken, maar er was ook avondkleding te zien, van nauwsluitende jersey T-shirts tot glamoureuze plooien. Dit waren overlevenden tegen alle verwachtingen in, een punt dat Demna benadrukte door mannen met babydragers, gevuld met griezelig levensechte poppen, het podium op te sturen. "Natuurlijk ben ik een optimist, maar op dit moment kan ik niet erg optimistisch zijn," zei hij. "Ik denk dat deze show dat heel goed uitdrukt – de muziek, het decor, het sprak over het moment waarin we leven." De soundtrack van BFRND was ronduit angstaanjagend.
Tot slot stuurde Demna een jurk op, gemaakt van stukjes zwarte Balenciaga Lariat-tassen, een meesterwerk van improvisatie dat tegelijkertijd onze kwalijke consumptiegewoonten aan de kaak stelde. Vergeet niet dat hij elk stukje door de modder liet gaan, een "heiligschennis" volgens de normen van de luxebranche. Mode gebruiken om commentaar te leveren op de crises die ons teisteren, is een lastige zaak. Natuurlijk wil Demna dat we winkelen, en natuurlijk willen zijn bazen dat ook. Maar als het erop aankomt om geld uit te geven, zet ik mijn geld in op de man die doodsbang om zich heen kijkt, niet op de slaapwandelaars.